وبلاگ رسمي محمد طلوعي

آدم های یک نویسنده
۱۳٩۱/۸/٦ ساعت ۱٢:۳٦ ‎ب.ظ | نوشته ‌شده به دست محمد طلوعی ( نظرات )

ما کشوری استعماری نبودیم هیچ‌وقت، حتا هیچ‌وقت کشوری نیمه‌استعماری نبودیم (طبق تحلیل‌های چپ‌های دهه‌ی چهل) ما کشوری هستیم با سنت‌ها و آدابِ پیوسته دست‌خوشِ تغییر در جنگِ سنت و تجدد. درواقع ما بیشتر شبیه ژاپنیم تا هند (واقعن اگر ژاپن در جنگ 1905 با روسیه شکست می‌خورد حالا وضعی بهتر از امروز ما داشت؟) بنابراین سوآل‌ها و جواب‌های ما در هستی‌شناسی‌مان هیچ شبیهِ هندی‌ها نیست یا پیچیده‌تر از آن هندیِ مهاجر به ترینیداد. یعنی مثلن اگر قرار باشد بفهمیم یک آدمی چه‌طور می‌نویسد احتمالن موراکامی نزدیک‌تر است به ما تا نایپل ولی این کتابِ جدید نایپل مطمئنم کرد که این‌طوری نیست. یعنی سوآل و جوابِ‌ ما جنسش بیشتر خودشناسی است تا تطبیق، ایده‌آل ما نیست ‌که شبیه بهترین نوشته‌های امریکایی‌ها بشویم، همه‌مان دل‌مان می‌خواهد خودمان باشیم چه این را به زبان بیاوریم چه نیاوریم.

خواندنِ «آدم‌های یک نویسنده، شیوه‌های نگرش و احساس» و.س.نایپل را به جد توصیه می‌کنم، برای آدم‌هایی که جاه‌طلبی ادبی دارند و دنبال بازاری بین‌المللی برای نوشته‌شان می‌گردند. هرچه قدر کتابِ «از دو که حرف می‌زنیم از چه حرف می‌زنیم» موراکامی در سطح حرکت می‌کند و گلوبالیسمِ امریکایی‌پسند را در نوشتن ترویج می‌کند این‌کتابِ نایپل شیوه‌های رسیدن به خودشناسی نویسنده و جورچین‌های هویت‌سازِ او را آشکار می‌کند. هرچه‌قدر کتابِ موراکامی به دردِ نقلِ‌قول توی کافه می‌خورد این کتابِ تنها خواندن است. هرچه‌قدر می‌شود توصیه‌های ساده‌ی موراکامی را به کار بست و سیگار ترک کرد و روزی 5 کیلومتر دوید این کتاب غیرِکاربردی است. فقط با این قیاس‌ها بود که می‌توانستم ارزش کتاب را نشان بدهم.

آدم‌های یک نویسنده، شیوه‌های نگرش و احساس

و.س.نایپل

ترجمه‌ی پری آزرم‌وند (مختاری)

1391/ نشر هرمس



:: برچسب‌ها: یادداشت