ديالکتيک تنهايی



ما همه ی نيروهامان را به کار می گيريم تا از بند تنهايی رها شويم.برای همين،احساس تنهايی ما اهميت و معنايی دو گانه دارد.از سويی آگاهی از خويشتن است و از سويی ديگر آرزوی گريز از خويشتن.

ديالکتيک تنهايی/اوکتاويو پاز




چس ناله کردن خصيصه ای ايرانی است،بند ناف همه ی ما را با چس ناله می برند.به خاطر همين انگار واجب شده هر چند وقت به چند وقت عادت بشويم و به جای خون چس ناله دفع کنيم.
امروز حتما چيزی در من عوض شده که اين قدر از اين که حق ام به عنوان نمايشنامه نويس پامال شده ناراحتم.در باقی موارد به مقداری چس ناله و اين جا نمی شود گروهی کار کرد و روح کار جمعی در ما نيست قناعت می کردم اما امروز واقعا می خواهم حق خودم را از ادبيات بگيرم.مي خواهم رمان ام را تمام کنم.
راستی شما کتابی درباره ی رهبری حزب توده در لایپز يک داريد؟

/ 4 نظر / 8 بازدید
melika

خودت هم که داری چس ناله می کنی

يكتا

سلام و خوش آمد! به من سري بزنيد1 يك يادداشت منتظر پيامهاي سبز شماست! تا بعد يكتا

احمد

راست مي‌گويي / خوش‌حالم كه مي‌خوانم كه مي‌خواهي رمانت را تمام كني / زياده قربانت

آرش تنهایی

از سال 1381 مي خواستي اينو تموم كني . حالا واقعان كي تموم شد؟ مگه نويسنده ها چقدر عمر مي كنند ، خوشحالم كه يه نقاشي يا يه پوستر بيشتر از سه ماه زمان نمي بره